نقدی بر نقد جلیلی

سایت الف در این روزها یکی از اصلی ترین کار هایش ایجاد ابهام درباره ی اقای جلیلی شده است. دوستان مختلف ایشان را نقد می کند و این سایت با اقبال بسیار آن را از یکی از اصلی ترین مطالبش منتشر می کند. ما که صدایمان جایی نمی رسد گفتیم در وبلاگ خودمان نقد بر نقدشان بنویسیم.

مهدی شهیری: چرا به دیپلمات انقلابی رای نمی دهم؟

۱- دکتر سعید جلیلی، جوانی گمنام که شش سال پیش دبیر شورای عالی امنیت ملی شد و از همان زمان بود که موضع گیری های شجاعانه اش در موضوع هسته ای دل ملت ایران را شاد می کرد. با آغاز رایزنی های معمول ریاست جمهوری افرادی برای نامزدی این پست داوطلب شدند و نام عده ای هم در رسانه های برای این مساله مطرح شد. دکتر جلیلی نیز که در ابتدا بسیار قاطع دعوت ها را رد کرده بود سر انجام و در ساعات پایانی ثبت نام به گفته خود تصمیم به کاندیداتوری گرفت و پا به این عرصه گذاشت.

۲- اما نکته ی قابل تامل آنجاست که بخشی از دوستان انقلابی و جوان و پرشور ما به ناگاه با ابراز خشنودی از حضور این دیپلمات انقلابی تمام قد در مقام دفاع از وی در این انتخابات بر آمدند، این عزیزان به گونه ای برخورد می کنند که گویی وضعیت کشور و شرایط حاضر به گونه ای است که قطعا هر انسان مذهبی، انقلابی،عاقلی باید به ایشان رای دهد و از ایشان حمایت کند، اما من با تمام علاقه ای که به ایشان به عنوان یک کارگزار خدوم نظام دارم، به ایشان رای نمی دهم. اما چرا؟

۳- یادگرفته ایم که برای رای دادن باید حجت شرعی داشته باشیم. من هرچه که با خود می اندیشم حجت شرعی برای رای دادن به دکتر جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری نمی یابم، از نظر من موضوع بسیار روشن است، حجت شرعی از ارزیابی کارنامه و عملکرد افراد به دست می آید. یک نفر کارنامه ای مشخص از دکتر جلیلی به من نشان دهد تا من به این حجت برسم که ایشان قادر است مسائل گوناگون کشور را از کشاورزی و بانکداری و اقتصاد و صنعت گرفته تا آموزش و پروش و آموزش عالی و حوزه سلامت و …. اداره کند. جالب اینجاست که خود ایشان هم در معرفی خود،از ارائه چنین کارنامه ای عاجز بود زیرا اساسا سابقه فعالیت های ایشان،حوزه ای محدود را شامل می شود.

1-     انسان نباید بر اساس نداشته ها نتیجه گیری بر نبودن بگیرد. یعنی چون نمی بینیم نیست. مثل کسانی که می گویند خدا را چون نمی بینیم پس نیست. نیافتن و علم نداشتن دلیلی بر نبودن نیست.

2-     ایشان 6 سال رئیس شورای عالی امنیت ملی و 17 سال در وزارت امور خارجه در پست ها متفاوت بودند. بنابر این مدت کار ایشان نشان می دهد که کارنامه ای هست وشما نمی دانید.

3-     بحث سر مدیریت است.  رشته ی ایشان که کاملا مرتبت با مقوله ی مدیریت است. دکتری علوم سیاسی ( البته گرایشی دارد.) یعنی مباحث علمی در حوزه ی تصمیم گیری. علاوه بر این ایشان فقط علمشان را ندارد بلکه در

4-     شورای عالی امنیت چیست و کجاست؟ دیپلمات در این سطح چه توانایی دارد؟ اگر به این سوالات پاسخ دهید مشکلتان حل می شود. جزواتی ک سایت ایشان در این باره منتشر کردند کافی است.

۴- از کارنامه و سابقه اجرایی که بگذریم طبیعی است رئیس جمهور کشور باید برنامه ای برای اداره حوزه های متعدد کشور داشته باشد، ممکن است بگویید برنامه های پنج ساله در کشور وجود دارد دیگر به برنامه ای نیاز نیست. بله، درست است اما مهم راه رسیدن به اهداف برنامه است که به نوع نگاه مجریان برمی گردد اینجاست که نیازمند یک برنامه اجرایی هستیم، از شما می پرسم کسی که تا روز آخر ثبت نام به گفته خودش تصمیمی برای حضور نداشت چه برنامه ای می تواند داشته باشد؟ و اثبات این ادعا جایی است که در تبلیغات ها و سخنرانی ها ایشان به بیان جملاتی بسیار کلی اکتفا می کنند واز ورود به حوزه ها عاجز هستند. برای مثال این که اقتصاد کشور باید اسلامی اداره شود این را من هم می گویم، برخی از استادان ما در دانشگاه هم می گویند اما آیا همه ما مناسب برای رئیس جمهور شدن هستیم؟ قطعا نه، بلکه از رئیس جمهور انتظار می رود که چگونگی کار را بداند و بگوید و ایشان نه گفته است و نه می داند.

1-      راه حل اجرایی مشکلات کشور معما نیست. از لحاظ علمی در سطح کلیات مشخص است. همان اقتصاد مقاومتی. بگذارید من یک مشکل را نیز اضافه کنم تدوین الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت که نیاز به تجمیع تمام نخبگان دارد. پس برای حل کوتاه مدت مشکلات اقتصادی اجرای طرح اقتصاد مقاومتی کافی است. اما مسئله اینجاست، یکی از مبتکران این طرح خود جلیلی است. یک طرح باید طوری پایه گذاری شود که بتوان عملی کرد و طرح هایی جزئی تر برای عملیات کردن آن داشت. 6 سال دبیر شورای عالی امنیت ملی بودن می تواند این بنیه را در فرد ایجاد کند. اصل کار شورای عالی امنیت ملی کار علمی بر سر همین طرح هاست.

2-      جزوه برنامه های اجرایی ایشان در سایت هست که بسیار مفصل این ها را توضیح داده است.

3-      به نظرم نگفتن این طرح ها بهتر از گفتنشان هست زیرا اصل بحث اجرایی شدن، بعد از تشکیل دولت است. چون اطلاعات کامل برای انجام طرح ها در آنجا باید صورت بگیرد. اگر این طور نبود باید هر کاندیدایی برای خود دولت در سایه ای تشکیل می داد تا به جزئی ترین مسائل دسترسی پیدا کند. و این کار درستی نیست چون وقتی شما به راس دولت رسیدید بهترین و درسترین اطلاعات را از وضعیت کشور دارید و با توجه به آن ها می توانید طرح هایتان اجرا کنید و بدون اطلاعات تیر در تاریکی رها کردن است.

4-      باید شما از کسانی که وعده ها و طرح های ریز می دهند سوال کنید که این ها چه معلوم اجرایی شود در حالی دولت فعلی باید این ها را بهتر از شما می دانست. مثلا دولت بهتر می داند که آیا می توان با دیپلماسی مشکل تحریم را حل کرد؟

5-      آقای جلیلی به نظر موافق با این طرح ها نیست. چون ایشان هر کاری را منوط به اصلاح ساختاری اداره کشور می دانند که بعضی از اشکالات ساختاری آن را بیان کرده اند که به نظرم طرح های جزئی این مقوله بسیار سطح بالا است و مثل گفتن این که یارانه سبز داده خواهد شد راحت نیست بلکه بسیار تخصصی است و اصل زمان برای برنامه ریزی جزئی برای حل این مشکل بعد تشکیل دولت است. فقط باید بدانیم که طرف عرضه ی این کار را دارد یا نه!

6-      بحث بسیار مهمتر از مسائلی که گفته این است که بله همه اقتصاد اسلامی می گویند ولی بعضی ناب آن را می گویند بعضی مخلوطش را! یعنی ما هنوز در هدف گذاری مشکل داریم. آیا شما مطمئنید که همه ی نامزد طرح هایی که ارائه می کند بر اساس مبانی اقتصاد اسلامی است.به نظرم اگر اینگونه بود بجای طرح راه کار هایی 34 سال است گفته می شود که همین آش است و همین کاسه باید به جرات می گفتند که اقتصاد اسلامی در کشور برقرار است. اگر نیست بروید دنبالش. ببینید آقایان دیگر دنبال چه چیزی هستند؟ آیا دغدغه ی این مسئله را دارند یا نه؟ به نظرم هنوز در هدف گذاری و انتخاب راه مشکل داریم چه برسد به چگونگی ماشینی می خواهیم با آن حرکت کنیم. آقایان دست روی تحریم گذاشته اند و یکی از راه کار ها رفع تحریم ها می دانند. در حالی که باید بی خیال رفع تحریم ها بود چون اگر بدنبال رفع تحریم برویم باید دینما را به غربی ها بفروشیم.

۵- از کارنامه و برنامه و دید جامع و کلان به مسایل کشور که ساده انگارانه بگذریم، به تیم اجرایی، تیم سیاست گذاری و تیم تصمیم سازی می رسیم. می گویند یکی از سختی های کار احمدی نژاد این بود که وقتی پا در پاستور گذاشت خودش بود و کتش!!! و چه سختی ها کشید تا تیم مورد نظر و هماهنگ با خود را یافت. دقیقا به همین خاطر هم بود که به اندازه سه کابینه وزیر آورد و برد، ۹۰ استاندار منصوب کرد و چیز هایی که شما بهتر از من می دانید و سر انجام بعد از شش سال به تیم مورد نظر خود رسید که همان اسفندیار رحیم مشایی بود و یارانش…. این خطر هم اکنون سعید جلیلی را نیز تهدید می کند؛ نه من که قرار است انتخاب کنم می دانم که همکاران سعید جلیلی چه کسانی هستند تا قضاوت کنم و نه حتی خودش. البته این روز ها اسامی از استادان دانشگاه را می شنویم که نود درصد ناشناخته اند و من باز ترسم از این است که به اعتبار کسی مثل محمد خوش چهره به کسی شبیه احمدی نژاد رای بدهیم و محمد خوش چهره فقط چند روز بعد از آغاز دولت بفهمد که نظراتش با فرد مورد حمایتش یکی نبوده و ما بمانیم و رایی که سوخت.

نگرانی خوبی است دعا کنید که این مشکل پیش نیاید. در دیگران هم این مشکل و نگرانی وجود دارد.

۶- گفتمان انقلاب اسلامی مطلب بسیار کلیدی است که دوستاران این دیپلمات بر ان تکیه دارند! و دقیقا مشکل همین جاست. متاسفانه در سال های اخیر تصویری کاریکاتوری از واژه ای به نام گفتمان انقلاب اسلامی ایجاد شده است. حرف هایی می زنیم و نام آن را گفتمان انقلاب گذاشته ایم که خودمان هم بعضا متوجه آن نمی شویم و وقتی هم می خواهیم آن را ساده کنیم می شود گفتمان سوم تیر!!!! اگر امام گفت توجه به محرومین و اگر حضرت آقا تاکید بر اصلاح الگوی مصرف، اقتصاد مقاومتی و… دارند معنی اش این نیست که همه با هم صد بار تکرار کنیم و بعد از هم تعریف کنیم که ما انقلابی هستیم. اتفاقا معنی اش این است که اقتصاد کشور با مدیریتی مشخص و با برنامه روی پای خود بایستد و به خارج محتاج نباشد، یعنی نرخ ارز بالا نرود یعنی بیکاری نباشد، یعنی در علم پیشرفت کنیم، یعنی تولید رونق داشته باشد یعنی از تولید یک پراید عاجز نباشیم. یعنی یک مدیریت اجرایی توانمند که باعث اقتدار و آبروی ایران شود. نه اینکه آمار فقر و بیکاری و طلاق و اعتیاد در کشور بالا برود و ما خوشحال باشیم که در مسیر گفتمان انقلاب هستیم، گفتمان انقلاب یعنی کار، نه تکرار حرف های امام و نوشتن کتاب و مقاله که تمدن چیست ؟ و پیشرفت کجاست؟ وماباید به تعالی برسیم نه توسعه، و گفتن این چنین سخنانی. به خدا که گفتمان انقلاب رسیدن به این موارد است نه گفتن و نرسیدن! و به خدا که برادر این دیپلمات انقلابی، یعنی وحید جلیلی بسیار زیبا تر و بهتر این حرف ها را سخنرانی می کند، پس لابد ما باید به او رای دهیم چون انقلابی تر است!!!!! ای کاش نامزد می شد….

اول کار این است که بگویی بعد عمل کنی پس به آقایان بگویید که بگویند بعد عمل کنند. اگر نگویند پس دغدغه شان را ندارند.

۷- یک نگاهی به دور و بر خود کنید. هشت سال است که به همه دشنام می دهیم و انگ می زنیم، به یکی می گوییم ساکت فتنه بودی به یکی می گوییم باند بازی کردی، به یکی می گوییم تکنوکراتی، به یکی می گوییم ولایت مدار نیستی و عده زیادی را هم از دایره نظام خارج کرده ایم چون با افراد نام برده شده در بالا دشمن نیستند!!!! همه بزرگان را فراموش کرده ایم و مانده اند عده ای تازه به دوران رسیده که جز فحاشی کار دیگری از دستشان بر نمی آید. کسانی که در طول انقلاب افراطی چپ و راست بوده اند و هیچ گاه در مسیر عقلانیت پا نگذاشته اند و خط ثابتی در سیاست نداشته اند و اکنون خود را ولایت مدار می خوانند و دیگران را ساکت فتنه و سیاست باز. آنها به صراحت خط اصیل انقلاب را جمع محدود دوستانشان می دانند و به خدا که مشی حضرت آقا چنین نبوده است. من امروز می بینم که امثال رسایی و کوچک زاده و حسینیان و …. از اطرافیان دکتر جوان، کم تجربه، انقلابی ما هستند و اگر تاکنون حجتی بر رای دادن پیدا نکردم الان حجتی دارم بر تلاش برای رای نیاوردن این برادر انقلابی که اگر بگذارند می تواند سربازی باشد برای امام.

بله این مطلب متاسفانه وجود دارد( نه به شدتی که شما می گویید.) آقای جلیلی مستقل آمده است. جبهه پایداری فقط حمایت کرده است. آیا خودشان مثل آن ها عمل کرده اند؟ نه. من این نگرانی را نیز دارم اما بخاطر این نگرانی که دلیلی برای اثباتش ندارم این همه حُسن را کنار نمی گذارم.

۸- مطلب بسیار است. از شنیده ها در باره این دیپلمات انقلابی گذشتم که آن هم البته داستانی دارد نگران کننده، به انتخاب احساسی و عاطفی اشاره ای نکردم که دلم از دست دوستانم خون است. و بسیاری موارد دیگر را فاکتور گرفتم و در تعجبم چنین مواد ساده ای چگونه از چشم برخی دور مانده است که این چنین گریبان چاک می دهند برای چیزی که نمی دانند دقیقا چه خواهد بود در آینده…

چرا بر اساس احساسات تصمیم می گیرید

۹- همیشه از برخی از دوستانی که به من خرده می گیرند که چرا برای جلیلی کار نمی کنی یک سوال می پرسم، از شما هم می پرسم: فقط نیم ساعت راجع به جلیلی حرف بزنید! اینکه کیست؟ تا حالا کجا بوده؟ قصد دارد چه بکند؟ چه سابقه ای دارد؟ و به کمک چه کسانی کشور را اداره می کند؟

یک ساعت دارم برایتا حرف می زنم. خودشان که ساعت ها گفته اند. عزیزم با این حرف ها که نمی شود اصلح انتخاب کرد.

فقط نیم ساعت! جلو آینه بایستید و از او بگویید و از کارهایش، اگر توانستید جز چند زمینه محدود و جز چند مورد کلی مطلبی بگویید،من تمام حرف هایم را پس می گیرم. و سوال آخر اینکه چگونه به کسی اعتماد کنیم که نمی دانیم چه خواهد کرد؟ این چه حجت شرعی است من نمی دانم!

شما درباره ی نامزد اصلح خود بسم الله شروع کنید ما هم شروع می کنیم. تیکه نمی خواهم بندازم می خواهم بگویم که برید تحقیق کنید نکرده ادعا می کنید. منبع سایت آقای جلیلی.

/ 0 نظر / 50 بازدید